«مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»:

لا عَیشَ لِحسودٍ.

آدم حسود هیچگاه در زندگی راحتی ندارد. (تحف‌العقول، ص ٢١٥).

         >########<

ـ امام حسن‌مجتبی(ع):

الحسدُ رائدُ السُّوءِ و مِنهُ قَتَل قابیلُ هابیلَ.

حسد، پیش قراول تمام شرور و بدی‌ها است. از روی همین حسد بود که قابیل برادرش هابیل را به قتل رسانید. (بحار، ج ٧٨، ص ١١١)

           >########< 

 

١٢ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

الحاسدُ جاحِدٌ لأنّهُ لَم یَرضَ بِقضاءِ الله.

آدم حسود ـ در حقیقت ـ یک آدم لَجوج و ستیزه‌جو است. زیرا او به قضا و مقدرات الهی تن نمی‌دهد. (لئالی‌الاخبار، ج ٢، ص ١٩١)

          ###>>#>#####

 

١٣ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

اَلحسدُ داء عَیاءٌ لایزولُ اِلاّ بِهَلْكِ الحاسِدِ أَو مَوتِ المَحسود!

حسد یک بیماری علاج‌ناپذیری است که جز با از پای درآمدن حسود یا مرگ طرف مقابل زوال نمی‌پذیرد! (فهرست غرر، ص ٦٧)

           ««««««««»»»»»»»

«مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

الحسودُ غضبانُ علی‌القَدَر!

آدم حسود (در حقیقت) از مقدّرات الهی غضبناک و خشمگین است! (فهرست غرر، ص ٦٧)

             ####>######

«پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

اَقَلُّ النّاسِ لَذّةً اَلحَسود.

آدم حسود كمترین لذت و خوشی را از زندگی می‌برد. (بحار، ج ٧٧، ص ١١٢)