در روايتي از امام صادق ـ عليه السّلام ـ آمده كه فرمود: خداوند معبود همه چيز است، نسبت به تمام مخلوقاتش رحمان و نسبت به خصوص مؤمنان رحيم است...

رحمان از اسماء مختص به خداوند است، و در مورد غير او به كار نمي‌رود. در حالي كه رحيم هم براي خدا و هم براي غير خدا به كار مي‌رود.

امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمودند:

 رحمان اسم خاص است، امّا صفت عام دارد؛ ولي رحيم، اسم عام است به صفت خاص..

رحمان از اسماء مختص به خداوند است، و در مورد غير او به كار نمي‌رود

                   ########

صفت «رحمان» اشاره به رحمت عام خداوند است كه شامل؛ دوست و دشمن، مؤمن و كافر و… مي‌باشد و همه بندگان از مواهب گوناگون حيات بهره‌مندند.و صفت «رحيم» اشاره به رحمت خاص پروردگار است كه ويژه بندگان مطيع، صالح و فرمانبردار است.

 صفت «رحمان» در همه جاي قرآن به صورت مطلق بيان شده است، كه نشانه عموميت است، در حالي كه صفت «رحيم» گاهي به صورت مقيد ذكر شده، كه دليل بر خصوصيت آن است....

نتیجه.. پس خداوند همه را دوست دارد هر انسانی درهر نقطه ازجهان=رحمان اما انسانهای خاص را بیشتر یعنی=رحیم...