گرافیت یکی از آلوتروپ‌های (دگرشکلی‌ها)کربن است که به جهت نرم بودن و رنگ سیاهش در ساخت نوک مداد مورد استفاده قرار می‌گیرد. گرافیت ساختار لایه-لایه داشته و از قرار گرفتن ۶ اتم کربن به صورت ۶ ضلعی منتظم پدید آمده است. این اتم‌ها با پیوند کوالانسی به هم متصلند و نمی‌توانند با کربنی خارج از این لایه پیوند کوالانسی تشکیل دهند، بنابراین یک لایه گرافیت از طریق پیوند واندروالس -که پیوند ضعیفی است- به لایه‌های زیرین متصل است. این خاصیت سبب می‌شود لایه‌های گرافیت به راحتی به روی هم بلغزند. به همین دلیل از این ترکیب برای «روان کاری» و «روغن کاری» استفاده می‌شود. از گرافیت به عنوان الکترودهای کوره، روان‌کننده، ماده نسوز، قطعات الکتریکی، رنگ‌ها، فولادهای پرکربن، چدن‌ها، مداد گرافیتی و … استفاده می‌شود. گرافیت بر خلاف الماس (دیگر آلوتروپ کربن) هادی جریان الکتریکی‌ست. گرافیت پایدارترین شکل کربن در شرایط استاندارد است.

خواص گرافیت

  • بالاترین مقاومت طبیعی و سختی[۲]
  • ضد زنگ و مقاوم در برابر حرارت
  • روانکاری طبیعی بالا
  • مقاومت حرارتی بالا تا ۴۵۰۰ درجه فارنهایت
  • رسانای الکتریکی و حرارتی
  • ثبات شمیمیایی
  • بازدارنده تابش (اشعه)
  • اصطکاک کم
  • مقاومت فشاری بالا