ما محرمان خلوت انسیم غم مخور      بایارآشناسخن آشنا بگو

دردم ازیاراست و درمان نیزهم             دل  فدای اوشدو جان نیزهم

خیال تودرهرطریق همره ماست        نسیم موی تو پیوندجان آگاه ماست

اگر به زلف دراز تو دست مانرسد    گناه بخت پريشان و دست کوته ماست
 
بی مهررخت روز مرا نورنماندست    وزعمرمراجزشب دیجورنماندست
 
هنگام وداع توزبس گریه که کردم       دور از رخ تو چشم مرا نورنماندست
 
میرفت خیال تو زچشم من ومیگفت      هیهات ازین گوشه که معمرنماندست
 
بیا تاگل برافشانیم ومی درساغراندازیم فلک راسقف بشکافیم و طرحی نو براندازیم